Hoe ga jij om met reuma en werk?

Hoe ga jij om met reuma en werk?

Er komt wat op je af als je een reumatische aandoening hebt: Je neemt medicijnen, gaat naar de fysiotherapeut en misschien heb je binnenkort wel een operatie. Daarnaast probeer je er ook nog een gezonde leefstijl op na te houden met genoeg rust en beweging. Zo hoop je een ‘normaal leven’ te leiden en bijvoorbeeld moeiteloos te studeren of werken. Dat lukt helaas niet altijd.

Werken kan een uitdaging zijn

Veel vragen die we binnen krijgen gaan over reuma en werk. Werken geeft voldoening, regelmaat en sociale contacten; maar het kan ook best lastig zijn.
Hoe vervelend is het als je een belangrijke presentatie moet houden of de druk van een deadline voelt, terwijl je eigenlijk te moe bent om je goed te kunnen concentreren? Of als je door je pijn niet meer weet hoe je nog moet staan of op je bureaustoel kunt zitten? Wellicht heb je een paar fijne collega’s die goed kunnen luisteren, willen inspringen als het nodig is en je helpen. Of misschien heb je jouw werkplek en manier van werken zo kunnen aanpassen dat je altijd met veel plezier je werk kunt doen.

Onbegrip

Maar helaas horen we nog te vaak dat mensen aanlopen tegen onbegrip. De grilligheid maar ook soms de onzichtbaarheid van reumatische aandoeningen helpen er dan niet bij. Je had gister toch nergens last van? En als we het hebben over het zoeken naar een baan, kun je al tijdens het solliciteren tegen een dilemma aanlopen: moet je reuma nu wel of niet noemen? Wat als je open en eerlijk bent en de werkgever schrikt of weet niet wat het hebben van een reumatische aandoening inhoudt waardoor hij jouw sollicitatie direct op de ‘lastig’ of zelfs ‘nee’ stapel legt? Misschien krijg je dan niet eens de kans om te laten zien wie je bent en wat je kunt.

Deel je ervaring!

Gelukkig komt er steeds meer aandacht voor het werken met een chronische ziekte, zoals reuma. En het is belangrijk dat we leren van de ervaringen uit de praktijk.
Heb jij jouw ideale baan gevonden en ga je met plezier naar je werk? Of loop je soms ook tegen lastige situaties aan door jouw reuma? Deel je ervaringen!
NPCF en Ieder(in) zijn gestart met een meldactie waar je belemmeringen kunt melden bij het zoeken, vinden en houden van werk als je een chronische ziekte hebt. Dat kun je doen via deze link.  Of doe mee met het onderzoek van het Coronel Instituut: Zij onderzoeken niet alleen hoe het werken met een beperking is maar ook hoe je kunt terugkeren naar werk als je een tijd niet kon werken. Lees hier meer. Doe mee!

Ik ben Gertie, belangenbehartiger van het Reumafonds. Ik vind het belangrijk dat mensen met een chronische ziekte en in het bijzonder mensen met reuma, een sterke positie hebben in de maatschappij. Je kunt hier meer over me lezen.

Tags: , , ,

39 Reacties

  1. Helaas ben ik sinds een goede 2 jaar werkeloos,vorig diverse kleine ongelukjes gehad, waardoor de reuma ook nog extra actief werd. Dus in de ww ziek geweest, heel veel last van mijn handen, schouders, polsen en nek. Dus wat kan je gaan doen? ik weet het op dit moment niet.

    Beantwoord
  2. Ik heb ook veel pijn in nek handen schouders, heb in 1 jaar tijd 9 operaties gehad oa 4x aan de schouders, schroeven en staaldraad in voet en 8 weken geleden rug operatie.
    Ik heb nu 2 jaar reuma maar wist niet dat reuma zo erg was en zoveel pijn gaf.

    Beantwoord
  3. Nog steeds lukt het mij om in het arbeidsproces mee te blijven draaien. In 1991 kreeg ik RA. En de begin periode was heftig en ben ik bijna twee jaar thuis geweest. Daarna met ups en downs voor 12 uur aan de slag. Pas met de enbrel in 2002 ging het steeds beter. Ik heb een leuke baan als spel agoog. En het lastigste vind ik het zoeken naar de goede balans in werk en rust. Ook sport en zwemmen is belangrijk. Nu sinds twee maanden samen met de werkgever mijn werktijden aangepast en ga ik ook een aantal uren thuis werken. Zodat de balans weer wat hersteld is. Na alle jaren werken weet ik dat rustig aan doen op het werk niet mogelijk is. Als u Ik op mijn werk ben werk ik hard. Ik heb het geluk dat mijn manager mijn kennis nog niet wil missen en meedacht om een goede oplossing te zoeken zodat ik kan blijven werken. Het werk geeft mij ook wel energie. Ik geniet ervan . Mijn lichaam vraagt om rust. Op dit moment is het weer oké.

    Beantwoord
    • Dank voor het delen van je verhaal. Wat fijn dat je samen met je werkgever naar oplossingen hebt gezocht en dat de balans zo weer een beetje hersteld is.

      Beantwoord
  4. Ik heb sinds 2000 fibromyalgie en werk sinds 5 jaar als zweminstructeur. Ik ben altijd actief geweest in de atletiek, maar dat ging niet meer. Zwemmen ging wel, dus werd dat een logische keuze. Inmiddels zijn er meer kwalen bijgekomen, een paar jaar geleden ben ik erachter gekomen dat ik al 12 jaar een chronische bekkeninstabiliteit had, dat werd pas ontdekt na een hernia. Ik heb 10 jaar gedacht dat ik astma en allergieen had, maar na onderzoek blijkt nu van niet. Dus ben ik een ander circuit ingegaan en richt ik me momenteel meer op voeding, heb wel prikkelbare darmen (hoort een beetje bij het ziektebeeld van FM). Omdat er veel zaken geregeld worden door de darmen kan het best zijn dat je ergens anders last van krijgt als je darmen ‘ziek’ zijn.

    Helaas heeft mijn 16jarige dochter nu ook fibromyalgie en zij ziet haar toekomstbeeld in het putje verdwijnen. Gelukkig ben ik het wandelende voorbeeld dat dit helemaal niet hoeft. Ik heb bijna dagelijks pijn en ongemak, maar ik kan en doe gelukkig nog veel.

    Beantwoord
  5. Ik werk als verpleegkundige bij mcg kinderen.
    Toen ik 5 jaar geleden RA kreeg kon ik niet vermoeden hoe zeer dit mijn leven zou beïnvloeden.
    Gelukkig heb ik super lieve collega’s en dat maakt mijn werk dragelijk.
    Ik kon aangeven welke dienst mij de minste klachten geeft.
    Zo draai ik dus de slaapdienst met daaraan vast een korte vroege.
    Ik ben na elke dienst een dag en soms twee dagen vrij.
    Zo is het goed te doen maar wel vraag ik me af hoelang nog.
    Mijn beide handen zijn flink aangetast en ik draag silversplints. Aan drie vingers en ben aan 1 vinger geopereerd en heb daar een nieuw gewrichtje in.
    De nadere vingers zijn aan de beurt zodra ik er voor kies.
    Het is voor mensen die het niet kennen lastig te zien.
    Ik zeg altijd ik kan alles doen…..maar de dag erna heb ik vreselijk veel pijn.
    Ik moet er niet aan denken om te stoppen en ook Fin. Is dat niet mogelijk.
    Toen ik na mijn operatie bij de bedrijfsarts kwam zei deze mij dat ik maar noest doorgaan met werken want ik had me te weinig ziek gemeld.
    Ik kon dus niet zo veel last hebben volgens hem….

    Het blijft een nare aandoening.

    Beantwoord
  6. Ik zit nu helaas ook ziek thuis. Had een enorm leuke baan als pijnverpleegkundige, maar door teveel last van handen, polsen, en armen kan ik dit werk niet meer doen. Het vinden van een functie waarbij je je armen/handen niet teveel hoeft te gebruiken is bijna niet te vinden. Zelfs bij een functie als telefoniste komt (te)veel computerwerk kijken. Dus als iemand tips heeft…..Mis het werk en de bijkomende sociale contacten enorm!

    Beantwoord
  7. Gelukkig zijn er ook werkgevers die het heel goed snappen. Toen ik 2,5 jaar geleden reuma (RA) kreeg, was dat heftig. Ik kon niet blijven functioneren op mijn toenmalige niveau. In samenspraak met mijn werkgever heb ik een minder inspannende functie opgepakt, nog wel fulltime (36 uur). De werkgever was blij dat ik mijn kennis, kunde en ervaring wilde blijven inzetten. Ik was blij dat ik opnieuw een leuke baan had op een passend niveau.
    Toen ik vorig jaar een opvlamming had, was er ruimte om gas terug te nemen, en zo toch te kunnen blijven werken. Zo passen mijn werkgever en ik ons aan aan de reuma: (stevige) inzet als het kan, en soms een versnelling lager als het moet.

    Beantwoord
  8. hallo , sinds februari 2014 reuma artritis , ik werk al 15 jaar in de zorg , ben afgelopen jaar vpk afgestudeerd en nu bezig met geriatrievpk opleiding. Ik heb vooral last in mijn handen en voeten, waardoor ik geen/moeilijk steunkousen kan aan/uit doen en passieve cliënten kan helpen. sinds maart 2015 doe ik op verzoek van de reumatoloog geen nachtdiensten niet meer , niet opdat dit te zwaar was ( is rustiger dan overdag) maar omdat ik teveel pijn ervaar door de overgang van ritme . Nu gaf TL aan dat zij van HR het advies gekregen heeft mij voor een ..% ziekte melden omdat ik geen nachten meer doe, ik werk mijn aantal contracturen en werk soms ook meer uren. kan dit ?

    Beantwoord
    • Dat is een hele goede vraag. Ik zou je willen adviseren om zo snel mogelijk contact op te nemen met de vakbond (als je daar lid van bent) en aan hen de vraag voor te leggen of dit mag. Als je geen lid bent van de vakbond, kun je contact opnemen met je rechtsbijstand verzekering (als je die hebt) of het juridisch loket. Die kunnen deze vraag veel beter beantwoorden. Zorg in ieder geval dat je niet akkoord gaat met de ziekmelding totdat duidelijk is of wat de werkgever voorstelt wel volgens de cao mag. Hopelijk heb ik je zo een beetje op weg geholpen!

      Beantwoord
  9. Ik heb sinds April van dit jaar de diagnose tendomyalgie en ben moeten stoppen met mijn leuke baan als gastvrouw op een woongroep waar tieners begeleid wonen. In 2014 een kunstknie gekregen door artrose, daarna de diagnose van pezen/spieren reuma erbij. Na jaren in de zorg gewerkt te hebben ben ik nu op zoek naar iets wat beter bij mij past gezien de situatie, maar wat? Ik ben nu drie maanden in de WW en ben het nu al zat!!

    Beantwoord
  10. Dank voor deze goede, leerzame en ook confronterende blog.Ik heb zelf de ziekte van Sjogren en de vermoeidheid die dat met zich meebrengt heeft mij jaren aan huis gekluisterd en mij het gevoel gegeven dat mijn leven stil stond. Ik heb er mee leren leven in die zin dat ik weer volop in het leven sta en mijn klachten onderdeel zijn geworden van dat leven. Ze blijven toch… Op dit moment ben ik bezig mij te certificeren als ervaringsdeskundig participatiecoach voor mensen met een chronische aandoening via het Centrum voor Chronisch Ziek en Werk. Het is voor mij enorm leerzaam al deze reacties te lezen, want hoewel ervaringsdeskundig;ieder mens ervaart zijn of haar beperkingen ander.
    Vriendelijke groet, Pia Harrevelt

    Beantwoord
  11. Pia Harrevelt,

    Dank je wel voor jouw verhaal.
    Ik zou deze opleiding ook graag willen volgen.
    Heb je een adres en telefoonnummer voor mij
    van deze opleiding?
    Warme groet, Gea.

    Beantwoord
  12. Hoi ik Ben femke Ben 22 jaar
    Heb nu Al 2 jaar reuma mtcd en zit bij De uitkering maar moet vanaf September werken
    Maarik ook naar bel ik kom steeds voor teleursteling heb geen diplomas en school mischien in februari
    Weet iemand waar ik bui ten De gemeente terecht kan voor passend werk

    Beantwoord
  13. Ik heb sinds 2009 RA, ben toen gestart met MTX 15mg in tabletvorm. Dit sloeg niet aan en ben in 2010 gestart met MTX 25mg injectie. Ik heb een zware baan in de ouderenzorg die ik niet meer aankon. Ik heb bijna 2 jaar in de ziektewet gezeten. Mijn leidinggevende vond het allemaal maar onzin en verwachtte mij zeer binnenkort weer op de werkvloer. Ik moest van hem therapeutisch aan het werk wat ik ook met helse pijnen heb gedaan. Heb na een tijdje zelf aan de bel getrokken bij de bedrijfsarts. Deze vond het onbegrijpelijk dat ik aan het werk was. Ik moest direct thuis blijven van haar. Toen de medicijnen volledig aansloegen ben ik ook direct weer begonnen met werken. Ik werk nu al jaren(17,5 uur.p.w.) in overleg met een aangepast rooster 2 dagen en 3 dagen vrij. Ik werk alle diensten(ochtend, avond en nacht) Omdat het zo goed ging ben ik sinds 2012 in overleg met de reumatoloog weer gestart met MTX 25 mg in tabletvorm. Het gaat nog steeds goed met mij en mijn werk kan ik ook goed aan ondanks dat het zwaar werken is in de zorg.

    Beantwoord
    • Je beschrijft de zoektocht die veel mensen met reuma hebben naar de balans tussen werk en privé erg mooi. Blij te horen dat het nu goed met je gaat!

      Beantwoord
  14. Wat goed om te lezen dat er toch nog werkgevers zijn die wel met je willen meedenken!
    Ook ik kreeg in november 2014 de diagnose RA toe bedeeld.
    In juli van datzelfde jaar begonnen mijn knieen behoorlijk pijnlijk en dik te worden, omdat ik al vaker was geopereerd aan mijn rechterknie dacht ik dat het allemaal te maken had met vocht en dat dat wel zou slinken, in augustus mijzelf toch maar ziek gemeld en langs de huisarts gegaan, die adviseerde voornamelijk rust en een bezoek aan het ziekenhuis.
    Dit resulteerde in vele scans en injecties maar het antwoord bleef uit, ze hebben waarschijnlijk ook niet gelijk gedacht aan RA vanwege mijn leeftijd van 27 jaar, zelfs de bedrijfsarts vertelde mij dat ik maar dacht dat ik pijn had en me niet zo moest aanstellen.
    Toen de fysiotherapeut mij vertelde dat hij absoluut niks met mij zou uitvoeren omdat hij aan RA begon te denken is het balletje gaan rollen.
    Ik kreeg een bloedonderzoek waaruit dus bleek dat mijn ontstekingswaarde veel te hoog waren.
    Ik ben toen begonnen met de medicijnen Sulfasalazine 500mg, 3 stuks per dag.
    De ontstekingen namen wat af maar nog verre van ideaal.
    Ik was op dat moment dagelijks aan het werk in een koelcel met een contract van 45 uur in de week, met veel lopen en sjouwen.
    De pijn bleef maar aanwezig, en elke dag bij thuiskomst was ik kapot, ondanks herhaaldelijk aangeven bij de manager werd er niks aan gedaan.
    Toen ik in April 2015 maar aan de bel had getrokken bij de arbo, kon er ineens een spoedoverleg komen, hierin werden nieuwe afspraken gemaakt omtrent mijn taken en uren.
    Er was een plekje vrijgekomen op de administratieve afdeling van het bedrijf, 3 dagen wel te verstaan, de overige 2 dagen kon ik plaats nemen in een kantoortje in de koelcel. Men zei dat als alles goed zou verlopen, we naar 5 dagen zouden gaan op de administratieve afdeling om mij zo volledig uit de koeling te houden.
    Helemaal top, er was een beetje licht aan het einde van de tunnel waar ik naar mijn idee maar alleen doorheen struinde.
    De eerste week in de nieuwe functie werd mij duidelijk wat voor verschil het wel niet was of ik nou in de koeling op kantoor of helemaal buiten de koeling aan het werk was.
    Ik heb dit nog een tijdje volgehouden om mij van mijn beste kant te laten zien en zo het contract voor mij te winnen.
    Tijdens deze dagen werd ik ook nog gewoon ingezet als zaterdagdienst, dus werkte ik 6 dagen van 9 uur.
    Nadat de koek voor mij echt op begon te raken, herhaaldelijk aan te hebben gegeven dat het kantoor in de koeling me nog helemaal niet goed laat voelen, en behoorlijk onsamenhangende antwoorden kreeg werd mij merendeel verweten dat ik niet zo moest zeuren en dat de RA volgend jaar misschien wel minder zou zijn. Vol ongeloof luisterde ik naar zn laatste zin; er is trouwens geen vacature voor 5 dagen op de administratieve afdeling dus je moet het hier mee doen.
    Na eigelijk weken te hebben aangegeven dat we wat moesten veranderen was dit het antwoord op mijn geduld.

    Ik heb toen een gesprek aangevraagd met de arbo en mijn directe leidinggevende omdat het zo niet langer kon, tijdens dit gesprek veegde mijn leidinggevende alles van tafel wat ik aangaf en reageerde vrij kinderachtig op het feit dat ik me maar alleen voelde met mijn RA.
    Als ‘redmiddel’ stelde de arbo voor om een deskundigenoordeel aan te vragen.

    De afspraak met het UWV werd daarna ook nog eens gepland tijdens mijn vakantie op Gran Canaria, heel erg tactisch naar mijn idee.

    Afgelopen zaterdag valt dus het oordeel van het UWV op de mat, het aangeboden werk is passend.
    Na het rapport goed door te hebben gelezen valt mij op dat ik in een kwaad daglicht word gezet door de werkgever, deze geeft redenen aan dat er een kachel in het kantoor staat en ik voornamelijk zit.
    Het kantoor is gebouwd OP de vloer van de koeling, dus niet apart zodat de kou word bestreden.

    Door de hele situatie ben ik ook onder behandeling van een psycholoog, ben ik zelf druk bezig met de vakbond, ben ik ook weer terug op de Afdeling Ambulante Zorg van het ziekenhuis en probeer ik het contact met mijn arbo arts zo goed mogelijk te laten verlopen.

    Het is in mijn ogen allemaal zo oneerlijk gegaan, omdat nu door het Deskundigenoordeel de werkgever in het gelijk word gesteld terwijl die zoveel steken heeft laten vallen.
    De onredelijkheid van het bedrijf geeft me alleen maar moeilijkheden en dat is iets wat ik absoluut niet wil, ze willen niet met me verder dat is duidelijk, daarom ben ik dus ook druk bezig om te kijken wat de mogelijkheden dan wel zijn, zodoende kwam ik hier en kon ik in ieder geval even beginnen met dit hele lange verhaal! 😉

    Beantwoord
    • Je verhaal klinkt mij jammer genoeg bekend in de oren. Ik heb een aantal jaren geleden zelf noodgedwongen een jaar lang met een hernia moeten doorwerken in de installatie branche. Da’s fysiek best pittig werk. Bedrijfsarts en bedrijfsleider, huisarts vonden dat ik nog best veel kon, dus ik kon volgens hun onmogelijk een hernia hebben. Ik viel om de 2 weken uitgeput van de pijn ziek uit. Ik moest tegen de pijn ’s ochtends maar een 1/2 uurtje eerder opstaan, werd er gezegd en ik moest maar (nog) meer gaan sporten v.d. bedrijfsarts. Na een jaar aandringen bij de huisarts toch maar een MRI scan laten maken in het ZH. En ja hoor hernia L5/S1, wat ik al die tijd al aangegeven had op mijn werk en bij de artsen. Jammer genoeg was het voor mijn werk al te laat. Kreeg ontslag voor werkweigering. Ik kon fysiek echt niet meer aan de slag. Een FNV advocaat ingeschakeld maar dat heeft me niet veel goed gedaan. Die vertelde dat ik maar het beste een ontslagregeling moest tekenen. Achteraf had mijn werkgever verzwegen aan de advocaat dat ik een hernia had. Wist ik veel. Nu 6 jaar later is het op de plek van mijn hernia gaan ontsteken. (ziekte van Bechterew). Deze keer heeft het 2 jaar geduurd voordat de juiste diagnose werd gesteld. Pas nu mijn wervels aan het vergroeien zijn wordt de reuma erkend door de huisarts.
      Wat een ellende moeten we toch doormaken. En we hebben het al zo zwaar met de pijn. Al die onbegrip voelt als een trap na.
      Afijn, als het zover komt, laat je niet zomaar ontslaan hoor! Zorg ervoor dat het goed geregeld wordt anders kom je met de UWV/gemeente in de problemen. Ik heb zelf 2 jaar zonder inkomen gezeten,terwijl ik eigenlijk nog recht had op 2 jaar salaris.
      Petje af voor iedereen die werkt met reuma. Mij lukt het amper om thuis het huishouden te doen. Boodschappen doen is voor mij al een hele uitdaging. Ik sta nu op de wachtlijst voor revalidatie (met een wachttijd van 7 maanden, zucht). Hopelijk helpt dat me een beetje.
      M.v.g. eric.

      Beantwoord
  15. soms kan ik huilen. Ik heb een kleine uitkering(isd) door fouten van mij oude werkgever maar door verjaard kan ik niks meer doen en nu gaat misschien ook weg omdat het nu goed ging. Ik werk letterlijk met pijn soms maar wat moet ik anders ik wil niet op straat of diep schulden eindigen. Ik vrees soms over me toekomst en ben nog maar 27. mij hoofdkassamedewerkster heeft geen begrip hoe vaak ik ook uitleg dat ik pijn heb. Ik weet niet meer wat ik moet doen. heb reuma nu 6 jaar en hele tijd van kastje naar muur gestuurd. wat kan ik nog doen het is bekend dat ik het heb en het lijk net of niemand het intresseerd

    Beantwoord
  16. ik werk op een afdeling waar ik in de maand December met water werk wat uit de sloot komt.
    Dat water kan dus best koud zijn.
    Kan ik daar reuma door krijgen?
    Een collega die voorheen op die afdeling werkte heft reuma gekregen.
    Kan dat met elkaar verband hebben .

    Beantwoord
  17. Ik ben zeer blij dat hier meer over word verteld zelf heb ik fybromilogie het is vast gesteld toen k 15 was en nu ben ik 18 ik merk nu al dat het zelfs lastig is op mijn leeftijd om werk te krijgen omdat ik niet weet wat ik aan kan lichamelijk want wat is nou goed werk voor een reuma pacient? Mijn stages waren ook moeilijk omdat ik als vakken vuller bij de AH gewoon helemaal kapot was in de ochtend en toen moest ik nog een volledige middag het is zo ver gegaan dat ik de opleiding niet kon afmaken. Nu heb ik onlangs werk gehad als post sorteerder in de nacht en hoewel dat maar 7 uur was kon ik bijna niet meer lopen omdat ik al die uren moest staan. Heeft er iemand enige idee wat een vaan zou zijn die een reuma pacient vol kan houden want dat zou me verder kunnen helpen in mn studie keuze…. Ik hoop dat iemand me hierin kan helpen.

    Groetjes jamila

    Beantwoord
  18. hallo,
    Mijn teammanager verplicht mij om altijd maar langer te blijven werken als 1 van mijn andere collegaas uitvallen. Nu werk ik van 8 tot 16.30. Dit omdat ik dan thuis nog eerst kan rusten en bijkomen voordta ik moet gaan koken voor de kinderen.Ik heb reuma en heb dagelijks last van mijn handen, schouders nek etc. Ik wil geen medicatie gebruiken omdat ik hier erg duf van word. Alleen ben ik wel standaard iedere dag helemaal op als ik naar huis ga. Kan mijn baas mij verplichten om maar altijd langer te blijven werken?

    Beantwoord
    • Dank voor je vraag. Het hangt een beetje van de situatie af of je werkgever je kan verplichten om over te werken. Staan er bijvoorbeeld afspraken in jullie CAO hierover of in je arbeidscontract? Ook is er een verschil of je af en toe iets extra’s moet doen of heel vaak. Daarnaast staat in de wet dat je je als werknemer redelijk moet gedragen. Maar wat is nu redelijk? Het overwerk kost jou veel energie. In de Wet staat ook dat zowel jij als je werkgever er alles aan moeten doen om je gezond aan het werk te houden.

      Het belangrijkste is dat je werkgever weet wat de consequenties voor overwerk voor jou zijn. Ga het gesprek aan met je werkgever en kijk of jullie samen tot een goede oplossing kunnen komen. Succes.

      Beantwoord
  19. Hallo ik ben Ria. Werkzaam in de thuiszorg als verzorgende IG. 3 jaar geleden is bij mij RA vastgesteld. Vorig jaar ben ik langdurig ziek geweest door nierstenen en een operatie die weer zorgde voor een opstoot van de reuma. Ik werkte 8 uur, deze waren meestal verdeeld over 3 diensten in de week. Mijn werk ik mentaal en fysiek zwaar. Daarom ben ik per 1 mei na heel veel gezeur 6 uur gaan werken. Dit zouden dan 2 diensten in de week zijn. Ik zou structuur krijgen in mijn werk. Afspraak met de arbeidskundige. Helaas komt hier niets van terecht. Ik wordt op de plekjes gedrukt die over zijn. Vrijdag middag/avond, weekend. De rotdiensten zeg maar. Heb nu op verzoek van de reumaconsulente advies gevraagd bij de bedrijfsarts. Heb daar binnenkort een afspraak mee. De energie die ik nog uit mijn werk haalde wordt teniet gedaan door deze rotplanning. Door deze ontwikkelingen verergerd mijn reuma en ben ik doodmoe. Mijn gevoel zegt dat ze me eruit willen werken omdat ipv van mijn vaste uren ook 0 urencontract is voorgesteld.

    Beantwoord
    • Beste Ria, wat een vervelende situatie. Ben je al bij de bedrijfsarts geweest? Zowel jij als je werkgever moeten alles doen om je aan het werk te houden. Daar hoort ook een goede afstemming van diensten bij. Ik hoop dat je bedrijfsarts je hierbij kan helpen. ~Annemiek

      Beantwoord
      • Ik ben 7 juni 60 jaar geworden. Kreeg een paar weken geleden een mail van het pensioenfonds. Hierin stond oa dat ik met prepensioen kon. Heb nagevraagd en ik krijg met mijn prepensioen meer geld als met mijn huidige werk. Had geen zin meer in alle ellende, het “vrat” me op. Heb nu tot 1 augustus vakantie en dan prepensioen. Weet dat ik ook een andere weg had kunnen inslaan, maar ik had geen zin meer in gezeur. Ik kon mijn grenzen niet meer bewaken. Heb bijna 40 jaar gewerkt en vind het genoeg nu.

        Beantwoord
  20. Hallo, Reuma en werk? ik kan beter vragen hoe moet ik ermee omgaan?
    De bedrijfarts zou graag zien dat ik of mijn eigen werk weer ga doen of vervangend werk. Ik ben vrachtwagenchauffeur in de levensmiddelen distributie, dus of terug als chauffeur of als mentor-chauffeur. Mijn probleem is echter dat er in februri reumatische-artritis is geconstateerd in beide duimbasissen. De duimen zijn ook iets uit positie. Sinds februari zit ik dan ook ziek thuis. Immers ik kan op dit moment niks zonder last en pijn. Ben nu ook onder behandeling van een ergotherapeut, die me duimbraces heeft gegeven om de boel iets te stabiliren en het pijnlevel omlaag te brengen. Alleen om op mijn werk te komen moet ik op de scooter. Ik kan niet met braces aan scooterrijden dus dat levert pijn op. Ik kan me niet meerdere dag in uit de truck hijzen zonder mijn handen te gebruiken dus dat gaat ook pijn doen. Is het vochtig weer of koud of buiig weer heb ik meer last. Dus iets afspreken is dan lastig aangezien ik niet weet wanneer ik last heb. Hoeveel pijn mag je lijden? hoeveel last mag je ondervinden? wat moet ik doen? hoe ga je er mee om? er komt zoveel op je af, zoals een verminderde levensverwachting, je word minder oud. Dan wat je opeens allemaal niet meer kan, terwijl je genoeg plannen had. De huishouding, koken afwassen etc kan niet zeggen dat ik er vrolijk van word, maar als dat al lastig is, hoe zit het dan met werk?

    Beantwoord
    • Beste Rob, dank voor je reactie. We kunnen ons voorstellen dat dit onderwerp diverse vragen bij je oproept. Vragen over jouw specifieke situatie kun je het beste mailen naar info@reumalijn.nl. Dan neemt één van mijn collega’s contact met je op. Succes!

      Beantwoord
  21. Jaren geleden is er Fibromyalgie bij mij vastgesteld,daarna ben ik langzamerhand gaan stoppen met werken.Toen ik gestopt ben was ik 59 jaar,dus ik had daar ook niet zoveel problemen mee.Nu ik 67 jaar ben,wordt de pijn in nek en schouders erger.Ik krijg nu ook *knobbels* op mijn wijs en middelvinger,dat kan heel pijnlijk zijn,ook bij het stoten van je hand.Ik zou graag zelf alles willen doen en ook nog iemand helpen waar ik kan,(kinderen die gaan verhuizen)maar het lukt gewoon niet.Daar hebben ze ook geen problemen mee hoor,maar ik vind dat zelf vervelend.Ik heb er wel mee leren om te gaan maar praat er eigenlijk met niemand over,behalve die zichtbare *knobbels*, zie je niet aan iemand dat hij vaak pijn heeft.Nu is het zo dat de pijn erger wordt en mijn vraag is,wat ik er aan kan doen om de pijn te verminderen zonder teveel pijnstillers te moeten slikken.

    Beantwoord
  22. Ik ben een vrouw van 27 en men vermoeden steeds meer dat ik het Syndroom van Sjögren heb. Sinds 1,5 jaar heb ik last van pijnklachten en probeer ik daar een oplossing voor te vinden om te kunnen blijven functioneren en werken. Elke dag moest op mentale kracht door heel veel pijn heen en nu red ik dat helemaal niet meer.

    Helaas na een paar jaar werken voor mijn werkgever heb ik te horen gekregen dat mijn contract niet vast wordt ondanks hard knokken. De reden voor geen contract verlening is mondeling gezegd vanwege hoge ziekteverzuim en zwangerschap(ben nu 13 weken zwanger van mijn eerste kindje, dit is in goed overleg met de arts gegaan).

    Nu moet ik morgen naar de bedrijfsarts omdat mijn werkgever mij niet ziek uit dienst wil melden maar mij gewoon wil laten uitstromen in de WW. Via de bedrijfsarts hoopt zij nog onder de ZW uit te komen. Het doet mij veel verdriet hoe er nu met mij wordt omgegaan.

    Beantwoord

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Share This